به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از خانه ملت، محمدرسول شیخیزاده، با انتقاد از وضعیت تأمین دارو، به ویژه برای بیماران خاص و صعبالعلاج، اظهار داشت: کمبود برخی داروهای مورد نیاز بیماران سرطانی و دیالیزی در مقاطعی مشکلات جدی برای این بیماران ایجاد کرده و اگرچه پس از نشست با سازمان غذا و دارو، تعداد اقلام کمبود کاهش پیدا کرده است، اما مسئله دسترسی بیماران به دارو همچنان به طور کامل حل نشده است.
وی افزود: یکی از مشکلات جدی، عرضه برخی داروها با قیمتهای نامتعارف در خارج از شبکه رسمی است که فشار مضاعفی را به خانواده بیماران وارد میکند، در چنین شرایطی، بیماری که ناچار است داروی خود را به صورت مستمر تهیه کند، عملاً با هزینههایی مواجه میشود که برای بسیاری از خانوادهها قابل تحمل نیست.
شیخی زاده با اشاره به مشکلات بیمهای بیماران، ادامه داد: از سوی دیگر، در برخی موارد شرکتهای بیمه به دلیل وجود مشابه داخلی برای یک داروی خارجی، پوشش لازم را ارائه نمیکنند؛ در حالی که ممکن است پزشک یا شرایط بیمار استفاده از داروی مشخصی را ضروری بداند. این موضوع نیز باید در سیاستگذاریهای حوزه دارو مورد توجه قرار گیرد.
وی تصریح کرد: در شرایط فعلی نمیتوان گفت بیماران از نظر دسترسی به دارو در وضعیت مطلوبی قرار دارند و سازمان غذا و دارو باید با جدیت بیشتری برای کاهش کمبودها و تأمین مستمر اقلام مورد نیاز بیماران اقدام کند.
سرمنشأ توزیع غیررسمی دارو باید شناسایی شود
شیخی زاده درباره فعالیت شبکههای غیررسمی و دلالی دارو نیز گفت: سالهاست درباره این موضوع صحبت میشود و وجود بازارهایی مانند ناصرخسرو نشان میدهد که بخشی از داروها خارج از مسیر رسمی به دست مصرفکننده میرسند، مسئله اصلی این است که باید مشخص شود این داروها از چه مسیری وارد بازار غیررسمی میشوند.
عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، افزود: شناسایی سرمنشأ این جریان نیازمند بررسی دقیق اطلاعات مربوط به زنجیره تأمین و توزیع دارو است. وقتی دارو باید از مسیر مشخصی توزیع شود، باید بتوان مشخص کرد در کدام نقطه از این زنجیره دارو از مسیر رسمی خارج میشود.
شناسایی سرمنشأ این شبکهها کار پیچیدهای نیست
وی با تأکید بر ضرورت ورود دستگاههای نظارتی و اطلاعاتی به این موضوع، گفت: شناسایی سرمنشأ این شبکهها کار پیچیدهای نیست و با یک کار اطلاعاتی دقیق میتوان مشخص کرد دارو از کجا خارج و چگونه به بازار غیررسمی میرسد.
شیخیزاده یادآور شد: باید با کسانی که در ایجاد اختلال در زنجیره رسمی توزیع دارو و دسترسی بیماران به دارو نقش دارند، برخورد شود؛ چرا که در نهایت تبعات این وضعیت متوجه بیمارانی میشود که برای ادامه درمان خود به این داروها نیاز دارند؛ اولویت باید این باشد که داروی مورد نیاز بیمار در زمان مناسب و با قیمت قابل دسترس از مسیر رسمی تأمین شود تا بیمار برای تهیه داروی خود ناچار به مراجعه به بازار غیررسمی و پرداخت هزینههای سنگین نباشد.
