به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از فرارو، بسیاری از افراد تصور میکنند کمبود اعتمادبهنفس فقط در موقعیتهای بزرگ و حساس خودش را نشان میدهد، اما روانشناسان معتقدند تردید نسبت به خود، اغلب در رفتارهای روزمره و عادتهای ظاهراً ساده پنهان میشود؛ از عذرخواهیهای مداوم گرفته تا نگرانی دائمی درباره قضاوت دیگران.
به نقل از سی ان بی سی، خودکمبینی همیشه به شکل واضح و مستقیم ظاهر نمیشود. این احساس میتواند در قالب رفتارهایی مثل بیشازحد فکر کردن، کمالگرایی، تعلل، مقایسه مداوم خود با دیگران، تلاش افراطی برای راضی نگه داشتن اطرافیان یا حتی مرور مکرر گفتوگوهای گذشته خودش را نشان دهد.
بسیاری از افراد شبها بیدار میمانند و بارها مکالمات روزمره را در ذهنشان بازپخش میکنند یا از ترس شکست، خودشان را از انجام کارهایی که واقعاً دوست دارند عقب نگه میدارند. این الگوهای ذهنی بهمرور میتوانند انرژی روانی فرد را تحلیل ببرند و احساس سنگینی و فرسودگی ایجاد کنند.
شید زهرایی، پژوهشگر رفتارشناسی، توضیح میدهد افزایش «پذیرش خود» میتواند کیفیت زندگی را به شکل چشمگیری تغییر دهد. به گفته او، وقتی فرد خودش را همانگونه که هست بپذیرد، فشار روانی کمتری احساس میکند و زندگی برایش «سبکتر» میشود.
عذرخواهی کمتر، قدردانی بیشتر
یکی از مهمترین توصیههای زهرایی این است که افراد از عذرخواهیهای غیرضروری فاصله بگیرند. او میگوید کسانی که با پذیرش خود مشکل دارند، معمولاً بیش از حد عذرخواهی میکنند؛ حتی در موقعیتهایی که اساساً نیازی به معذرتخواهی وجود ندارد.
برای مثال، برخی افراد هنگام صحبت کردن میگویند: «ببخشید که زیاد حرف میزنم» یا «ببخشید که زیادی احساسی شدم.»
به گفته زهرایی، این جملات در ظاهر مودبانه به نظر میرسند، اما در واقع به ذهن فرد این پیام را منتقل میکنند که حضور او «اضافی» یا «مزاحم» است. تکرار چنین عباراتی بهمرور احساس ناکافی بودن را تقویت میکند.
او پیشنهاد میکند به جای عذرخواهی، رویکرد «قدردانی» را جایگزین کنیم. برای نمونه، به جای اینکه بگوییم: «ببخشید که زیاد حرف زدم» میتوان گفت: «ممنون که به حرفهایم گوش دادی.»
این تغییر ساده، هم احساس بهتری در طرف مقابل ایجاد میکند و هم باعث میشود فرد نگاه سالمتری به خودش داشته باشد.
زهرایی پیشتر نیز گفته بود استفاده بیشازحد از کلمه «متأسفم» یا «ببخشید» میتواند باعث شود دیگران فرد را کماعتمادبهنفس یا مردد تصور کنند. به باور او، بسیاری از مردم بدون اینکه متوجه باشند، مدام برای حضور در جمع عذرخواهی میکنند؛ در حالی که حضور و بیان احساساتشان کاملاً طبیعی است.
فهرستی از چیزهایی که باید کمتر به آنها اهمیت داد
دومین تمرینی که این پژوهشگر توصیه میکند، تهیه چیزی است که او آن را «فهرست کمتر اهمیت دادن» مینامد. روش انجام این تمرین ساده است: یک برگه کاغذ بردارید و آن را به دو ستون تقسیم کنید. در ستون اول، چیزهایی را بنویسید که میخواهید کمتر به آنها اهمیت بدهید. برای مثال:
«میخواهم کمتر نگران ظاهرم باشم.»
«میخواهم کمتر به این فکر کنم که مردم در خیابان درباره من چه قضاوتی میکنند.»
«میخواهم کمتر خودم را با دیگران مقایسه کنم.»
سپس در ستون دوم، مواردی را یادداشت کنید که میخواهید بیشتر به آنها توجه داشته باشید؛ چیزهایی مثل:
آرامش ذهنی
سلامتی
روابط واقعی
رشد شخصی
یادگیری مهارتهای تازه
زهرایی میگوید مرور دورهای این فهرست به افراد کمک میکند الگوهای ذهنی خود را بهتر بشناسند. وقتی فرد متوجه شود ذهنش دائماً درگیر چه موضوعاتی است، راحتتر میتواند از غرق شدن در افکار مخرب جلوگیری کند. به گفته او، آگاهی از جهت حرکت ذهن، یکی از مؤثرترین راهها برای شکستن عادتهای روانی ناسالم است.
چرا تأیید دیگران اینقدر مهم شده است؟
کارشناسان حوزه روانشناسی معتقدند بسیاری از مشکلات مربوط به اعتمادبهنفس، ریشه در وابستگی شدید به تأیید دیگران دارد. شبکههای اجتماعی نیز این وضعیت را تشدید کردهاند؛ جایی که ارزشمندی افراد اغلب با تعداد لایکها، دنبالکنندگان یا واکنش دیگران سنجیده میشود.
اما زهرایی تأکید میکند که پذیرش خود یعنی فرد بداند ارزش او وابسته به نظر دیگران نیست. او میگوید: «شما صرفاً به این دلیل که وجود دارید، ارزشمند هستید.» این جمله شاید ساده به نظر برسد، اما برای بسیاری از افراد پذیرفتن آن دشوار است. بسیاری از انسانها عادت کردهاند ارزش خود را بر اساس موفقیت، ظاهر، درآمد یا میزان محبوبیتشان تعریف کنند.
تغییرهای کوچک، اثرهای بزرگ
پیام اصلی این گفتوگو آن است که برای افزایش اعتمادبهنفس، همیشه نیازی به تغییرات بزرگ و پیچیده نیست. گاهی اصلاح چند عادت کوچک ذهنی میتواند تأثیر قابل توجهی بر کیفیت زندگی داشته باشد. کمتر عذرخواهی کردن، قدردانی بیشتر، کاهش نگرانی درباره قضاوت دیگران و توجه به ارزشهای شخصی، همگی تمرینهایی هستند که بهمرور نگاه فرد را نسبت به خودش تغییر میدهند.
روانشناسان میگویند اعتمادبهنفس واقعی از درون شکل میگیرد، نه از تأیید بیرونی. هرچه فرد بیشتر یاد بگیرد با خودش مهربانتر باشد و افکار منفی را به چالش بکشد، احساس آرامش و ثبات بیشتری را تجربه خواهد کرد. در نهایت، کارشناسان تأکید میکنند پذیرش خود به معنای کامل بودن نیست؛ بلکه به معنای پذیرفتن این واقعیت است که انسان، حتی با نقصها و اشتباهاتش، همچنان ارزشمند است.
