به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اسپیس، محققان موفق به شناسایی سه سیاهچاله فعال در یک کهکشان دوردست شدهاند؛ کشفی که میتواند سرنخ مهمی درباره چگونگی رشد سریع سیاهچالهها در نخستین سالهای شکلگیری جهان ارائه کند.
این کهکشان با نام J۰۱۴۸-۴۲۱۴، در فاصلهای بسیار دور قرار دارد و پژوهشگران آن را همانگونه مشاهده کردهاند که کمتر از ۱.۳ میلیارد سال پس از مهبانگ بوده است. این یافته نشان میدهد ادغام سیاهچالهها ممکن است یکی از سازوکارهای مؤثر در رشد سریع آنها در جهان اولیه بوده باشد.
«هانا اوبلر»، ستارهشناس مؤسسه مکس پلانک و رهبر این پژوهش، میگوید این نخستین شواهد از وجود سه سیاهچاله فعال در یک کهکشان دوردست است. به گفته او، این مشاهده نشان میدهد فرایندهایی که در سالهای اولیه جهان به گردهم آمدن سیاهچالهها کمک کردهاند، میتوانستهاند زمینه را برای ادغامهای عظیم سیاهچالهها فراهم کنند؛ رویدادهایی که انتظار میرود رصدخانههای امواج گرانشی آینده آنها را شناسایی کنند.
تلسکوپ فضایی جیمز وب نتوانست سیاهچالهها را مستقیماً مشاهده کند. پژوهشگران در عوض با استفاده از واحد طیفسنجی میدانی یکپارچه در ابزار NIRSpec، حرکت گاز هیدروژن را که با سرعت بالا در دیسکهای برافزایشی اطراف سیاهچالهها در حال گردش بود، اندازهگیری کردند.
«جیووانی مازولاری» از مؤسسه مکس پلانک میگوید دادههای جیمز وب علاوه بر شناسایی سه سیاهچاله، امکان تخمین جرم آنها، نرخ برافزایش و جرم ستارهای کهکشان را نیز فراهم کرده است. برآوردها نشان میدهد جرم ستارهای این کهکشان حدود ۱.۳ میلیارد برابر جرم خورشید است و سیاهچالهها سهم قابلتوجهی از جرم آن را تشکیل میدهند.
دو سیاهچاله در نزدیکی مرکز کهکشان و در فاصله حدود ۶۲۰ سال نوری از یکدیگر قرار دارند. یکی از آنها جرمی معادل ۸۰ میلیون خورشید دارد و جرم دیگری حدود ۶۰۰ هزار برابر خورشید است. سیاهچاله کوچکتر نیز با جذب گاز با سرعتی فراتر از حد ادینگتون، با سرعت زیادی در حال رشد است؛ حد ادینگتون حداکثر نرخ نظری برافزایش ماده به سوی یک سیاهچاله محسوب میشود.
سیاه چاله سوم در فاصله ۵۵۰ سال نوری از مرکز کهکشان مذکور قرار دارد و جرم آن معادل دو میلیون خورشید است که تقریبا نصف جرم ابر سیاهچاله در مرکز کهکشان راه شیری به نام Sagittarius A است.
