به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در خردادماه ۱۳۴۶، تهران شاهد رویدادی کمنظیر در دنیای مد بود. «مارک بوهان»، طراح افسانهای و جانشین کریستین دیور، برای نمایش آخرین کلکسیون بهاره خود وارد هتل هیلتون تهران شد. این مجموعه شامل ۱۴۰ دست لباس نفیس بود که ارزشی بالغ بر سه میلیون تومان داشت؛ رقمی که با توجه به قیمت آنزمان طلا، حیرتانگیز بود. نکته جالب توجه، هدف بوهان از این سفر بود؛ او صراحتاً اعلام کرد که برای فروش نیامده و هدفش کسب اعتبار (پرستیژ) است؛ حتی گمرک ایران برای تضمین خروج دوباره لباسها از کشور، ضمانت بانکی سنگینی از او گرفته بود.
«منصوره پیرنیا»، خبرنگار نشریه «زن روز»، در گفتوگویی خواندنی با این طراح بزرگ، دیدگاههای او را درباره مد، زن ایرانی و آینده طراحی لباس جویا شد. بوهان در این مصاحبه، زنان ایرانی را «خوشسلیقه اما مقلد» توصیف کرد و معتقد بود که آنها در استفاده از آرایش افراط میکنند و برخلاف زنان اروپایی، گاهی در تشخیص لباس مناسب برای موقعیتهای مختلف دچار تردید هستند.
بوهان که از نگاهی فلسفی به مد مینگریست، معتقد بود لباس پیش از آنکه محافظ تن باشد، ابزاری برای پوشاندن عیوب بدن و نمایش تناسب است. او مدِ گذرا (مانند مینیژوپ که در آن زمان تبتندی داشت) را با دیدی انتقادی مینگریست و آن را «جنون واگیر» میخواند، درحالیکه بر ماندگاری خطوط اصلی طراحی و رنگهای کلاسیک تأکید داشت.
متن کامل ای گفتوگو را از اینجا بخوانید.
۲۵۹
