در باب سینمای جهان برای شما علاقه مندان خبر داریم مبنی بر اینکه “نگاهی به کارهای توقیفی در دیگر کشورها/ از رها کردن موش در سالن سینما تا ترور کارگردان – اخبار سینمای ایران و جهان” که پیشتر بدان میپردازیم.

به نوشته سینماپرس، فارس نوشت: پیشتر گزارش‌هایی که در تماس با ممیزی و کارهای توقیفی که این ایام محل بحث است، در این خبر نگاهی می‌اندازیم به کارهای سینمایی در دیگر کشورها که به دلیل رعایت نکردن ممیزی‌ها و خطوط قرمز و یا با توجه به اوضاع سیاسی موجود از اکران و نمایش عمومی آنها جلوگیری به رفتار آمده است. 

این توقیف‌ها در شرایطی بوجود آمده که این کشورها نیز برای حل چنین موضوع‌ای قانون های متفاوتی دارند و یا فریاد آزادی و دموکراسی به راه انداختند با اینحال گاهی به دلیل منافع شخصی و یا حاکمیتی و نه حتی ملی؛ دست به توقیف اثار سینمایی می‌زنند.

اگر به فهرست فیلم‌های توقیف شده در جهان بنگرید، خواهید دید که اسامی‌ فیلم‌های کارگردانان بزرگی مانند استنلی کوبریک و برناردو برتولوچی و سم ریمی‌ با این اوصاف می باشد. با اینحال بعد از مدتی که این فیلم‌ها از توقیف درآمدند، تماشاگران دیدند که توقیف آنها چندان هم بی‌دلیل نبوده است. گرچه در توقیف یک اثر سینمایی جدا از فرم و محتوای فیلم اوضاع سیاسی حاکم بر جامعه بسیار ارزش دارد و موثر است.

ممکن است کمتر کسی بداند که هیتلر در لحظه خودش چه فیلمی را توقیف کرد و یا در زمان نمایش کدام اثر سینمایی نیروهای نظامی موش‌هایی را در سالن سینما رها کردند تا مخالفت خود را با اکران یک فیلم ویژه مطرح کنند، در چنین شرایطی ست که که این فیلم ها پروانه نمایش نیز داشتند.

*پرتقال کوکی (استنلی کوبریک/۱۹۷۱) 

در کشورهای ایرلند، سنگاپور، مالزی، اسپانیا و کره به مدت دو دهه ممنوع شد. یک اقتباس جنجالی از کتاب آنتونی برجس که خود کوبریک آن را به توصیه پلیس و به خاطر تهدیدهایی که بر علیه ایشان و خانواده‌اش انجام شده بود در انگلستان به نمایش در نیاورد و این مسئله را همسرش بعد از مرگ ایشان فاش کرد.

در پرتقال کوکی (۱۹۷۱) کوبریک با این سخت روبه‌رو است که تماشاگر را متقاعد کند آنچه در فیلم می‌بیند زمانی نه چندان دور است. راه‌حل هنری‌اش این است که به جای فیلم ظاهر و حس و حال مکان‌های زندگی هر روزه‌مان را می‌دهد، در عین حال که به آن نوعی جلوه غیرعادی می‌بخشد. یکی از صحنه‌های تکان دهنده‌تر پرتقال کوکی، صحنه قتل یک زن به دست الکس با اثر هنری تولید خودش –یک مجسمه اروتیک– است، مجسمه‌ای را که از فرط وضوح معنای ظاهری‌اش نمی‌توان نمادین پنداشت.

*کشتار با اره‌برقی در تگزاس (تاب هوپر /۱۹۷۴) 

این فیلم به دلیل تعدد سکانس‌های خشونت‌آمیز و ترسناک در کشورهای فنلاند، انگلستان، برزیل، استرالیا، آلمان، شیلی، سوئد، نروژ و ایرلند به نمایش درنیامد. فیلم با توجه به زندگی حقیقی قاتلی به اسم ادگین ساخته شده بود که پوست انسان می‌پوشید، با اینحال از اره برقی استفاده نمی‌کرد. 

*جن‌گیر ( ویلیام فریدکین /۱۹۷۳) 

این فیلم یکی از ترسناک‌ترین و جنجال‌برانگیزترین فیلم‌های تمام ادوار سینما است و نمایش آن در کشورهای انگلستان، مالزی و سنگاپور ممنوع شد. منتقدین استقبال بسیار گرمی‌از فیلم کردند و فیلم نامزد ۱۰ جایزه اسکار و برنده دو تای آن‌ها (صدا و تدوین) شد. 

اگر گربه‌ای یک دفعه جلوی دوربین بپرد، بی‌شک همه یک‌دفعه وحشت می‌کنند، با اینحال تماشای «جن‌گیر» تجربه‌ای است که تا ماه‌ها از فکر پاک نخواهد شد. «جن‌گیر» غیر از مسئله جنجالی‌اش، یکی از مهوع‌ترین و دلخراش‌ترین فیلم‌هایی است که تابه‌حال ساخته شده است. این مساله نه‌تنها ناشی از برنامه مساله جسورانه‌ای چون شک در ماوراء و مقدسات، حتی به‌دلیل نمایش رسوخ شیطان در وجود دختری ۱۲ ساله نیز هست.

در لحظه نمایش فیلم، بسیاری از تماشاگران زمان تماشای استفراغ‌کردن لیندا بلر روی لباس کشیش، غش کردند. گفته می‌شود زمان تولید فیلم، فریدکین بعد از چند برداشت ناموفق، از کشیشی خواست تا واقعا مراسم جن‌گیری را سر صحنه اجرا کند.

 در زمان نمایش این فیلم گزارش‌های فراوانی از غش، حملات تشنجی و هیستری و حتی در برخی موارد سقط جنین از تماشاگران گزارش شد. نمایش این فیلم در فنلاند ممنوع شد. این فیلم در انگلستان مجددا رده‌بندی سنی شد. قسمت‌هایی از آن حذف شد.

*زندگی برایان (تری جونز /۱۹۷۹) 

این فیلم هم در کشورهای نروژ، ایرلند و سنگاپور ممنوع بود. این هزل مذهبی به وسیله بسیاری از فعالان مذهبی تقبیح شد. در سوئد با جمله «آن‌قدر خنده‌دار است که در نروژ ممنوع شده» از ممنوعیت آن استفاده کردند. «زندگی برایان» از نگاه شهروندان انگلیسی، تحت نام بهترین فیلم کمدی تاریخ سینما انتخاب شد.

*تازه ترین تانگو در پاریس (برناردو برتولوچی/۱۹۷۲) 

این فیلم در کشورهای ایتالیا، نیوزیلند، پرتغال، سنگاپور و کره جنوبی ممنوع شد.  تازه ترین تانگو در پاریس نامـزد دو جــایــزه اسـکار بــود و یکـــی از مشهورترین فیلم‌های بدنام‌ تاریخ سینما است. جریان حول محور یک آشنایی اتفاقی بین بیوه مرد ۴۵ ساله‌ای دور می‌زند بنام پُل (براندو) و زن جوان ۲۰ ساله‌ای بنام «جین» (اشنایدر). این دو به طرز تصادفی در آپارتمانی که برای اجاره قرار داده شده است به هم بر می‌خورند.

*در جبهه غرب خبری نیست (لوئیس مایلستون/۱۹۳۰) 

در کشورهای آلمان و اتریش حدود سه دهه ممنوع مطرح شده بود.  این فیلم موفق به کسب دو جایزه اسکار بهترین فیلم و بهترین کارگردانی شد، با اینحال به خاطر مضامین ضدجنگ و پیغام ضدآلمانی‌اش به وسیله هیتلر و متحدانش ممنوع شد.

در نمایش بسیار کوتاه‌مدتش در سینماهای آلمان نیز نازی‌ها با رها کردن موش در سالن‌های سینما نمایش را به هم ریختند!

در جبهه غرب خبری نیست با توجه به رمانی از اریش ماریا رمارک، یکی از شکوهمندترین جریان‌هایی است که پیرامون جنگ جهانی اول نوشته شده است و فیلمی‌که از روی آن ساخته شد یکی از موفق‌ترین فیلم‌های تاریخ سینمای جهان است.

*کالیگولا (تینتو براس و باب گوچیونه /۱۹۷۹) 

در کشورهای کانادا و ایسلند به نمایش در نیامد. جریان جنجالی امپراتوری روم و نمایش خشونت فراوان بهمراه مضامین غیراخلاقی دیگر دلیل شد این فیلم جنجالی‌ترین کارهای سینمایی لقب بگیرد. در این فیلم بازیگران مطرحی مانند مالکوم مک‌داول، پیتر اوتول و هلن میرن کمپانی داشتند. کالیگولا اسم امپراتوری است که در سال ۳۸ بعد از میلاد در روم حکومت می‌کرد. زندگی این امپراتور بعد از مرگ خواهر و معشوقه اش در وسیلا بطور کلی تغییر می‌کند. کالیگولا به علاوه از طرف دیگر عنوان نمایشنامه‌ای است که آلبر کامو آن را براساس جریان این امپراتور به قلم درآورد. 

*تازه ترین خانه سمت چپ (وس کریون/۱۹۷۲) 

در کشورهای سنگاپور، ایسلند، نیوزیلند، نروژ، آلمان غربی به نمایش در نیامده و برای ۱۸ سال در انگلستان و بیشتر از ۳۲ سال در استرالیا ممنوع بوده است. 

این فیلم را وس‌کریون‌ تولید که فیلم تپه‌ها چشم دارند ایشان هم در فنلاند ممنوع شده بود. ایشان برای فیلم‌های ترسناکی مانند کابوس در خیابان الم و مجموعه جیغ هم شهرت چشمگیری دارد.

با شرایطی که اشاره شد در اینجا برای یک باز هم به اسم فیلم‌هایی مشهور از کارگردان‌های مطرح سینمای جهان پرداختیم که ممکن است بسیاری از علاقه‌مندان سینما ندانند که این کارهای نه فقط در کشورشان حتی در بسیاری از کشورهای دیگر توقیف بودند و پیوسته با واکنش‌های متفاوتی مواجه شده بودند از تهدید گرفته تا فحش و ناسزا که نثار خانواده این فیلمسازان شده بود.

با اینحال این موضوع به اینجا ختم نمی‌شود بسیاری از فیلم‌های دیگر در تاریخ هستند که تابوها را شکسته و حریم‌های مذهبی را پایین پا نهاده‌اند یا به دلایل پرداختن به فضاهای سیاسی که علیه امنیت ملی شمرده می‌شود توقیف شده‌اند. پیوسته آثاری که به مواردی از قبیل مباحث جنسی، مواد مخدر، خشونت بسیار و … پرداخته‌اند مورد شماتت اهالی سینما و حتی جامعه قرار گرفته‌اند. فیلم‌هایی که با ورود به فضاهای مذهبی و شکست قبح مواردی تلاش داشتند محیط تازه ای را به زعم خود رقم بزنند که این رفتار وقیحانه نیز از جانب مردم آن جامعه بی‌جواب نماند.

حال ممکن است بد نباشد بدانید که برای نشان دادن کدام فیلم در یک کشور اروپایی که خود را صاحب هنر نیز می‌داند به داخل سالن‌های سینما حمله‌ور شدند و کوکتل مولوتف انداختند و حریق‌سوزی به راه افتاد و یا چه اثر سینمایی به دلیل بهره برداری از رنگ زرد نتوانست تا ۱۰ سال اجازه نمایش بیابد. در این مسیر به علاوه از طرف دیگر بیننده مرگ مشکوک پازولینی کاگردانی ایتالیایی هستیم ایشان فیلمی را تولید که سال‌ها توقیف بود و در آستانه اکرانش که تنها سه هفته مانده بود کشته شد.  در انتهای باید به این مهم دقت داشته باشیم که نهادهای مذهبی نیز پیوسته حساسیت‌های خود را درمقایسه با مقدسیان‌شان در دیگر کشورها دارند و هیچ مدلی هتک حرمت را نمی‌پذیرند. 

*تازه ترین رستگاری مسیح

اقتباس مارتین اسکورسیزی از رمان جنجالی نیکوس کازانتزاکیس که سرنوشت دیگری را برای عیسی مسیح رقم‌زده بود در بسیاری از کشورها توقیف شد و در شهرهای آمریکا مانند ساوانا، جورجیا، نیواورلئان، اوکلاهاما، سانتانا و کالیفرنیا در طول پخش فیلم تحریم‌های موفقیت‌آمیزی داشت.

در این فیلم عیسی مسیح نه تحت نام فردی «مقدس» یا «پیامبری معصوم» حتی به روش فردی عادی با «وسوسه‌های شهوانی» که پیوسته با «نفس اماره درگیر است و از درد و شکنجه هراسان است به تصویر کشیده شده است. فیلم به خاطر عرضه تصویری دارای اختلاف از عیسی مسیح، خشم ارباب کلیسا را برانگیخت. در آمریکا یک انجمن مسیحی در نامه‌ای به کمپانی اونیورسال، کمپانی تولید کننده فیلم توصیه داد تکمیل است تمام ورژن‌های فیلم را تهیه کرده و از بین ببرد. فیلم در کشورهایی مانند ترکیه، شیلی، مکزیک، فیلیپین و سنگاپور ممنوع شد و در آمریکا تنها بعد از حذف چند صحنه به روی اکران رفت.

در اکتبر سال ۱۹۸۸ گروهی از مسیحیان به داخل سینمایی در پاریس که این فیلم را نمایش می‌داد، کوکتل مولوتوف انداختند. بر اثر حریق‌سوزی در سینما ۱۳ نفر زخمی شدند.

*نوح

فیلم «دارن ارونوفسکی» پیرامون مأموریت نوح قبل از طوفان آخرالزمانی در بسیاری از کشورهای خاورمیانه که در آن تعالیم اسلام برجسته است، توقیف شد تا اینکه در سال ۲۰۱۴ اجازه پخش یافت. در بسیاری از مدارس اسلامی به تصویر کشیدن چهره پیامبران مانند نوح ممنوع است. امتیاز دهی این فیلم از ابتدای اکران از eight٫۱ در آی.ام.دی.بی (IMDB) به ۶٫۷ پایین آمده و نقدها و نظرها مصرف کنندگان اغلب از این فیلم انتقاد می‌کنند. در اغلب کشورهای عرب نشین یا مسلمان مانند امارات متحده، این فیلم به دلایل متفاوتی اکران نشد. 

* سالو (۱۲۰ روز در سدوم)

یکی از جنجالی‌ترین فیلم‌هایی که تا اینجای کار ساخته شده به خاطر صحنه‌های خشن و غیراخلاقی‌اش در بسیاری از کشورها تا سال ۱۹۷۵ توقیف بود. این فیلم در انگلستان تا سال ۲۰۰۰ توقیف بود تا اینکه اجازه پخش یافت. فیلم به دلیل خشونت سادیسمی عریان و گرافیکی‌اش از لحظه اکران تا این لحظه جنجالی بوده‌است. در عده ای کشورها نیز تا اینجای کار اجازه اکران به فیلم داده نشده‌است.

پازولینی سه هفته قبل از اکران این فیلم به قتل رسید. عده ای قتل ایشان را سیاسی و مرتبط به این فیلم می‌دانند چرا که به باور پازولینی، «سادیسم، از رهگذر فاشیسم به سرمایه‌داری تازه منتهی می‌شود.» 

*جریان سیمپسون‌ها

دلایل جالب و عجیبی تا اینجای کار برای توقیف فیلم‌ها مطرح شده است با اینحال این یکی از همه جالب‌تر است. کشور بورما این فیلم را به خاطر بهره برداری از رنگ‌های زرد و قرمز توقیف کرد چون باور داشت که به نوعی پشتیبانی از گروه‌های یاغی به حساب می‌آیند و نماد پشتیبانی از آن گروه‌ها است.

*هولوکاست آدم‌خواری

این فیلم ممکن است تهوع‌آور باشد با اینحال به نوعی یکی از ابتدایی‌ترین فیلم‌های ترسناک که در آمازون به نوعی مستند ساختگی تصویر برداری شده است، تأثیرات فراوانی داشته است. تصور می‌شد که فیلم خیلی حقیقی‌تر باشد چون در یک لحظه واحد در ۴۰ کشور توقیف شد. این فیلم هنوز در نیوزلند توقیف است. خوب است بدانید که کانیبال هولوکاست فیلمی ایتالیایی در سبک ترسناک کالا سال ۱۹۸۰ به کارگردانی روجرو دئوداتو است. فیلم مملو است از صحنه‌های آشکار کشتن و شکنجه انسان‌ها و حیوانات و بدین جهت در برخی کشورها نمایش آن با ممنوعیت مواجه شد.

*گرگ وال‌استریت

مارتین اسکورسیزی با گذشت لحظه آرام‌تر نشده است و فیلم افراطی ایشان پیرامون‌ دلال سهام توزیع‌کننده مواد مخدر در مالزی، نپال، زیمبابوه و کنیا توقیف شده است.

مارتین اسکورسیزی کارگردانی این فیلم را بر عهده دارد. ترنس وینتر فیلمنامه را نوشته و لئوناردو دی کاپریو با حضور همبازی‌هایی چون جونا هیل، ژان دوژاردن، راب رینر، کایل چندلر و متیو مک کانهی، در نقش بلفورت ایفای نقش می‌کند.

گرچه در مسیر اصلاح برای قانون های و جلوگیری از توقیف فیلم‌ها باید گام‌های مثبتی را برداشت با اینحال بالاخره پیوسته خطوط قرمزی وجود خواهد داشت که باید آنها را برای سلامت روحی و روانی جامعه رعایت کرد. چرا که مطمئنا به دلیل اینکه یک هنرمند جلوتر از هم زیست‌های خود حرکت می‌کند گاهی فیلمی را زودتر از زمانش متولد می‌کند که باید لحظه زیادی را در ایستگاهی به اسم توقیف سپری کند تا جامعه یا محیط سیاسی آمادگی پذیرش آن را داشته باشند. با اینحال ممکن است بهتر باشد که همراه با تللاش برای رسیدن به قانون های اصولی نیم نگاهی به دیگر سینماها در جهان داشته باشیم و بپذیریم در هر نقطه از جهان که سینما می باشد اصطکاک‌هایی زا این دست نیز ظهور خواهد نمود.

امیدواریم خبر “نگاهی به کارهای توقیفی در دیگر کشورها/ از رها کردن موش در سالن سینما تا ترور کارگردان – اخبار سینمای ایران و جهان” مورد استقبال شما قرار گرفته است. اگر دوست دارید این خبر را برای دوستان خود ارسال نمائید.

منبع

  • برچسب ها:

    به اشتراک بگذارید :

    مطلب قبل و بعد
    مطالب مشابه