در باب سینمای ایران برای شما علاقه مندان خبر داریم مبنی بر اینکه “فیلم هایی که به اسم «جریان فشار» و به کام سازندگانشان توقیف می شوند! – اخبار سینمای ایران و جهان” که پیشتر بدان میپردازیم.

سینماپرس: در عده ای مواقع سازمان سینمایی و نهاد های نظارتی به جای اینکه با نظارت و تصمیم گیری در خصوص امور محوله در زمین بازی برخی از فیلمسازان کارنابلد و اهل حاشیه چون علی احمدزاده بازی میکنند. حرکتی که نشان از ناآگاهی این ایده گیران و یا در حالتی بدبینانه اقدامی هماهنگ شده با تیم تولید کننده ی کارهای سطحی به حساب می آید.

توقیف، این سال ها مبدل به یک پز برای فیلمسازی شده است. کارگردانی که یک فیلم توقیف شده دارد در بیشتر مواقع مدعی است و با این وجود بابت ژست اپوزوسیونی که میگیرد در خارج از کشور هم خریدار دارد. اتفاقی که برای یه عده مبدل به کاسبی شده و در عوض فیلمسازی برای مخاطب در جستجوی فیلم ساختی برای توقیف شدن هستند.

فیلم «مادر قلب اتمی» که این ایام در حال اکران است دقیقاً با همین نگاه ساخته شده و فیلمساز با شناختی که درمقایسه با شرایط کشور در سال های اول دولت روحانی و نظر مدیران سینمایی در این سال ها داشته با قرار دادن نکاتی در فیلم اساساً فیلمی برای توقیف شدن ساخته است. 

این درحالی است که با گذر لحظه و تغییر اوضاع سیاسی و اجتماعی کشور  مخاطب می فهمد که این همه جنجال برای هیچ بوده و با یک فیلم بطور کلیً بی سر و ته و بدرد نخور مواجه هستیم فیلمی که  کارکرد ویژه ای جز ابزاری برای شوآف سازندگانش نیست. موضوع ای که دلیل می شود پرسش هایی بوجود بیاید که آیا این امکان نبود که این فیلم با اصلاحاتی حداقلی مانند چیزی که اکنون اتفاق افتاده در همان سال ها به روی پرده برود و راه کارگردان این فیلم برای گرفتن ژست طلبکارانه بسته بماند؟

به علاوه از طرف دیگر جالب است که این فیلم به توجه به سود مندی از حضور بازیگران مطرح و بفروشی چون «محمدرضا گلزار و ترانه علیدوستی» و جنجال توقیفی بودن بعد از گذشت ۵ هفته از اکرانش در گیشه ناموفق بوده و تنها اندکی بیش از یک میلیارد فروش داشته، اتفاقی که نشان می دهد حتی این جنجال آفرینی ها هم به کمک تولیدکنندگان این فیلم نیامده است. 

تصمیم اشتباه نهاد های مسئول و کمک کردن به جنجال سازی تولیدکنندگان فیلم «مادر قلب اتمی» در حالی اتفاق می افتد که تحت نام مثال فیلم مظلوم «ویلایی ها» که در ماه رمضان به شکل عجیبی سانس های کم و حتی قبل از افطار و لحظه کم رونق سینما نصیبش شده بود به محض عرضه به بخشی جامعه ی مخاطبش فروشی صعودی داشت و به بیش از یک میلیارد دست پیدا کرد با اینحال سازمان سینمایی کم ترین پشتیبانی را از این فیلم به رفتار نیاورد و حتی موزه سینما که در دست دبیر جشنواره فجر است هم این فیلم را تحریم کرد.   

به تعبیر دقیق تر در عده ای مواقع سازمان سینمایی و نهاد های نظارتی به جای اینکه با نظارت و تصمیم گیری در خصوص امور محوله در زمین بازی عده ای از فیلمسازان کارنابلد و اهل حاشیه چون علی احمدزاده بازی میکنند. حرکتی که نشان از ناآگاهی این ایده گیران و یا در حالتی بدبینانه اقدامی هماهنگ شده با تیم تولید کننده ی کارهای سطحی به حساب می آید.

به نظر می رسد سازمان سینمایی باید در قسمت نظارت با با تدبیر و عاقلانه تر ظاهر شود و اجازه ندهد کارگردانانی از قبیل «علی احمدزاده» که به جای فیلمسازی دنبال حاشیه سازی هستند با استفاده از موج از این سازمان سواری بگیرند. اگر چه فروش این فیلم نشان می دهد که چندان نقشه باب میل تولیدکنندگان این فیلم پیش نرفته است.   

* رجانیوز

امیدواریم خبر “فیلم هایی که به اسم «جریان فشار» و به کام سازندگانشان توقیف می شوند! – اخبار سینمای ایران و جهان” مورد استقبال شما قرار گرفته است. اگر دوست دارید این خبر را برای دوستان خود ارسال نمائید.

منبع

  • برچسب ها:

    به اشتراک بگذارید :

    مطلب قبل و بعد
    مطالب مشابه