در باب سینمای ایران برای شما علاقه مندان خبر داریم مبنی بر اینکه “بازی تبلیغاتی با موضوع‌ای به اسم رده‌بندی سنی فیلم! – اخبار سینمای ایران و جهان” که پیشتر بدان میپردازیم.

سینماپرس: در طرف دیگر این رده‌بندی، وزارت ارشاد و معاونت سینمایی که از صدور پروانه تولید تا صدور پروانه نمایش را بر عهده دارد و بر اکران فیلم‌ها نظارت می‌کند، هنوز نتوانسته است رده‌بندی مشخصی را برای رده‌بندی سنی بینندگان فیلم‌ها عرضه دهد.

به ‌رغم تکذیب مدیران سازمان سینمایی، هنوز هم عنوان رده‌بندی سنی تحت نام حربه‌ای تبلیغاتی برای فیلم‌های سینمایی استفاده می‌شود. رده‌بندی سنی مانند واژه «تحریم» وسیله‌ای شده تا مردم برای دیدن یک فیلم سینمایی تحریک شده و به سینما بیایند. این شیوه غیراخلاقی و سوءاستفاده از مسئله مهم رده‌بندی سنی فیلم‌ها در حالی در ایران رواج دارد که رده‌بندی سنی در دیگر کشورها مخصوصا در ایالات متحده تحت نام قانون پذیرفته شده است.

۱۰ آبان ۱۳۴۷ بود که انجمن فیلم امریکا شروع به رده‌بندی سنی فیلم‌های سینمایی کرد. کمپانی‌های بزرگ فیلمسازی در هالیوود فیلم هایشان را برای تعیین رده‌بندی سنی بینندگان در دست این انجمن قرار دادند و بصورت رسمی عنوان MPAA ranking بوجود آمد. انجمن فیلم امریکا، در بررسی رده‌بندی فیلم‌ها به چند مسئله ارزش می‌دهد. ابتدا «خشونت» که به هر میزان میزان خشونت در یک فیلم زیادتر باشد رده‌بندی سنی تماشاگران بالاتر می‌رود. دومین مسئله مصرف الکل، مواد مخدر و سیگار است؛ موضوعی که در سینمای ایران به وفور از آن برای دلنشین تر شدن نماها، انتقال حس درماندگی یا خشم و حتی نشانه‌ای از جنتلمن بودن کاراکترها استفاده می‌شود. MPAA برهنگی و محتوای جنسی را نیز در فیلم‌ها بررسی می‌کند و آثاری که حاوی چنین صحنه‌هایی باشد در رده فیلم‌های بزرگسال قرار می‌گیرد. با اینحال یکی از اخلاقی ترین مواردی که از جانب انجمن فیلم امریکا بررسی می‌شود، زبان و دیالوگ‌های فیلم‌ها است. به کاربردن هر واژه‌ای که از آن به معنای توهین و ناسزا تلقی شود باعث رده‌بندی است.

MPAA در سایت مرجع IMDB مواردی را مانند رده‌بندی سنی فیلم و مواردی که باید والدین درمقایسه با آن توجه داشته باشند، اطلاع می‌دهد. در ایران متأسفانه نه سایت مرجع سینمایی مانند IMDB داریم و نه همزمان با اینکه نزدیک به نیم قرن است در ایالات متحده رده‌بندی سنی فیلم‌ها رعایت می‌شود، توانسته‌ایم سیستم مشابهی را با توجه به الگوهای فرهنگی داخلی بومی‌سازی کنیم. حتی تلاش نشده که همان مواردی که در فیلم‌های هالیوودی برای رده‌بندی مورد استقبال قرار می‌گیرد نیز در ایران استفاده شود.

دلیل اصلی رده‌بندی سنی تماشاگران فیلم‌های سینمایی این است که مخاطبان در سنین مختلف دریافت‌های متفاوتی از آنچه در فیلم می‌بینند خواهند داشت. تماشای عده ای صحنه‌های یک فیلم ممکن است در فکر کودک اثری مخرب بگذارد و لزوماً آن صحنه تصویر از برهنگی نیست حتی بیان یک جمله یا تکیه کلامی ویژه که برای ذهن کودک قابل فهم و تمییز نیست می‌تواند اثر منفی خود را در تربیت وی بگذارد.

تلویزیون تلاش کرده است سخت رده‌بندی سنی برنامه‌های تلویزیونی را از روش ایجاد شبکه‌های تخصصی برای گروه‌های سنی از نونهال گرفته تا کودک و نوجوان تا حدی مرتفع کند و بحث رده‌بندی سنی برنامه‌های تلویزیونی در معاونت سیما در حال پیگیری است. به عبارتی تلویزیون در یک رده‌بندی مخاطبانش را از پایین هفت سال، هفت تا ۱۲ سال، ۱۲ تا ۱۸ سال و ۱۸ سال به بالا رده‌بندی کرده است. با اینکه گاهی قابل مشاهده است در عده ای برنامه‌های تلویزیونی عنوان -۱۴ قابل مشاهده است با این وجود با توجه به آنچه در تقسیم‌بندی شبکه‌ها قابل مشاهده است، رده‌بندی سنی حدوداً به آنچه در MPAA انجام می‌شود، نزدیک است.

در طرف دیگر این رده‌بندی، وزارت ارشاد و معاونت سینمایی که از صدور پروانه تولید تا صدور پروانه نمایش را بر عهده دارد و بر اکران فیلم‌ها نظارت می‌کند، هنوز نتوانسته است رده‌بندی مشخصی را برای رده‌بندی سنی بینندگان فیلم‌ها عرضه دهد.

همین مسئله دلیل شده همه فیلم‌ها مخاطب عام محاسبه شده و فیلمی که در آن از حجم بالایی الفاظ رکیک تحت نام تکیه کلام بازیگر نقش اصلی استفاده شده بتواند در رده دومین فیلم پرفروش تاریخ سینما جای گیرد! هر زمان نیز صحبت از رده‌بندی سنی یک فیلم به میان آمده، از آن تحت نام حربه‌ای تبلیغاتی استفاده شده تا با تحریک حس پرسشگری مخاطب عرصه گسترش تماشاگر را ممکن آورد، یعنی اتفاقی دقیقاً در جهت تصویر روح رده‌بندی فیلم‌ها!

* جوان

امیدواریم خبر “بازی تبلیغاتی با موضوع‌ای به اسم رده‌بندی سنی فیلم! – اخبار سینمای ایران و جهان” مورد استقبال شما قرار گرفته است. درصورت تمایل این خبر را برای دوستان خود ارسال نمائید.

منبع

  • برچسب ها:

    به اشتراک بگذارید :

    مطلب قبل و بعد
    مطالب مشابه